„Człowiek jest wielki
Nie przez to, co posiada,
Lecz przez to , kim jest…
nie przez to, co ma , lecz
przez to, czym dzieli się z innymi”
św. Jan Paweł II
W dniu 1 października 2025 roku odeszła od nas nagle do Pana, nasza kochana Pani Ewa Jasińska.Z sercami pełnymi bólu wspominamy Ciebie Ewo, jaką osobę bardzo ciepłą, empatyczną, pomocną innym, oddaną dzieciom, swojej pracy i swojej rodzinie. Miałaś wielu znajomych i przyjaciół, Wszędzie gdzie byłaś niosłaś swój uśmiech, łagodność, troskę o innych, szczególnie mocno garnęły się do Ciebie dzieci i Twoi Wychowankowie. Zawsze pełna optymizmu i zaangażowania
w projektach, imprezach i wielu działaniach czytelniczych biblioteki szkolnej, wnosząc w nie od siebie bogactwo twojego serca i pedagogiczny zapał. Zarówno twoi wychowankowie jak i pozostali uczniowie „Jedynki” oraz koleżanki koledzy, dziękujemy Ci za wszystko, co od Ciebie otrzymaliśmy. Dzieci uwielbiały Ciebie, także ceniły twoje rady i kompetencje. Ile umiałaś dać ze siebie, niosłaś pomoc innym, także potrzebującym. Swoich uczniów włączałaś również do licznych działań na rzecz czytelnictwa, współorganizowałaś Noce Bibliotek, akcje głośnego czytania, Pasowania na czytelnika, turnieje czytelnicze i poetyckie, przygotowywałaś we współpracy ze swoimi koleżankami akademie szkolne jak również przygotowywałaś uczniów do udziału w licznych konkursach, w których dzieci odnosiły ważne sukcesy. Pamiętamy twoją nieocenioną pasję w organizacji pomocy misjom, w które włączałaś swoich wychowanków wiele pomagałaś ale także wiele nam wymodliłaś.Twoja pogoda ducha udzielała się innym. Pozostaną w naszej pamięci niezapomniane wspólne chwile spędzone z młodzieżą we Lwowie oraz z dziećmi
Warszawie na wygranych z projektów misyjnych wycieczkach.
Trudno nam będzie po Twoim odejściu, może do lepszego świata, zapomnieć o Tobie. To jest najsmutniejsza wieść dla nas: Twoich uczniów oraz Twoich koleżanek
i kolegów .Będzie nam Ciebie brakowało a przestrzeni wokół nas nie da się niczym wypełnić. Spadnie z naszych oczu niejedna łza. Ewa, tęsknimy za Tobą
dziękujemy Ci. Byłaś ,jak św. Teresa od Dzieciątka Jezus „małym kwiatkiem”-jak fiołek schowany w trawie a tak spotkany przypadkiem wywoływał uśmiech i zadumę. Niech więc tak pozostanie. Non omnis moriar- Nie wszystek umrę ,wiele ze mnie tu pozostanie.
